روايات علائم ظهور

اللهم صلي علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن اعدائهم
چند نمونه از روايات علائم ظهور
1 ـ ((سـيـف بـن عـمـيـره )) مـى گويد: نزد ابوجعفر، منصور دوانيقى (دوّمين خليفه عباسى ) بـودم ، آغـاز بـه سخن نمود و به من گفت : اى سيف بن عميره ! ناگزير از آسمان به نام مردى از فرزندان ابوطالب ، ندا شود.
گفتم : تواين حديث را نقل مى كنى ؟!
گفت : سوگند به كسى كه جانم در دست اوست ! به گوش خودم شنيده ام .
گفتم : من اين حديث را تاكنون نشنيده بودم !)).
گفت : اى سيف ! اين سخن ، حق است و وقتى كه ندايى از آسمان آمد ما نخستين كسى هستيم كه به آن پاسخ مثبت مى دهيم بدان كه اين ندا به نام يكى از پسر عموهاى ماست .
گفتم : از فرزندان حضرت فاطمه (سلام اللّهُ عليها).
گفت : آرى ، اى سيف !
اگر من اين سخن را از شخص محمّد بن على (امام باقر (عليه السلام ) ) نشنيده بودم ، اگر همه مردم روى زمين به من مى گفتند، نمى پذيرفتم ، ولى محمّد بن على (امام باقر (عليه السلام )) گوينده اين سخن است .
2 ـ ((عـبـداللّه بـن عـمـيـر)) مـى گـويـد: رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـليـه و آله و سـلّم ) فـرمـود:((روز قـيـامـت بـرپـا نـمى شود تا وقتى كه مهدى از فرزندان من خروج كند و او خروج نمى كند تا اينكه شصت نفر كذّاب ، كه همه آنان مى گويند: من پيغمبر هستم )).
3 ـ ((ابـوحـمـزه ثـمـالى )) مى گويد: به امام باقر (عليه السلام ) عرض كردم : خروج سفيانى از امور حتمى است ؟
فـرمود:((آرى و نداى آسمانى از امور حتمى است ، و طلوع خورشيد از مغرب ، از امور حتمى است و اختلاف بين بنى عباس در سلطنت از امور حتمى است و كشته شدن ((نفس زكيّه )) حتمى اسـت . و خـروج قائم (عليه السلام ) از آل محمّد (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) حتمى است )).
گفتم : نداى آسمانى چگونه است .
فرمود: در آغاز روز، منادى از آسمان ندا مى كند:
((الا ان الحق مع على وشيعته ؛ آگاه باشيد، حق با على (عليه السلام ) و شيعيان اوست )).
سپس در آخر روز، در زمين ندا مى شود:
((اَلا اَنَّ الْحَقَّ مَعَ عُثْمانِ وَشِيَعتِهِ ؛ آگاه باشيد حقّ با عثمان و پيروان اوست )).
در اين هنگام رهروان راه باطل به شك مى افتند.
4 ـ ((ابى خديجه )) مى گويد: امام صادق (عليه السلام ) فرمود:((قائم (عليه السلام ) خروج نمى كند تا دوازده نفر از بنى هاشم قبل از او مى آيند و هركدام از آنان ، مردم را به سوى (امامت ) خود دعوت مى نمايد)).
5 ـ امـيـرمـؤ منان على (عليه السلام ) فرمود:((در آستانه ظهور قائم (عليه السلام ) مرگ سـرخ و مـرگ سـفـيـد بـه وجـود مـى آيـد و مـلخـهـايى كه همانند رنگ خون ، قرمز هستند در فصل و در غير موقع ، آشكار مى شوند، اما مرگ سرخ عبارت از كشتن با شمشير است و اما مرگ سفيد، عبارت از بيمارى طاعون مى باشد)).
6 ـ ((جـابـر جـُعـفى )) مى گويد: امام باقر (عليه السلام ) فرمود:((در زمين قرار گير و دست و پايت را حركت مده تا نشانه هاى (ظهور) را كه براى تو مى گويم بنگرى ، ولى گـمـان ندارم عمر تو كفاف كند و تو به آن زمان برسى (مقدارى از آن نشانه ها عبارتند از:) اخـتـلاف بـنـى عباس ، نداى آسمانى ، فرو رفتن قريه اى از قريه هاى شام به نام ((الجابيه ))، ورود تركها به جزيره ، ورود روميان به رَمْله ، اختلاف و كشمكش بسيار در هـمـه نـقاط زمين تا اينكه شام ويران گردد و علّت خرابى آن ، جمع شدن سه گروه داراى سـه پـرچم در آن است كه عبارتند از: 1 ـ پرچم اصهب 2 ـ پرچم ابقع 3 ـ پرچم سفيانى )).
7 ـ ((ابوبصير)) مى گويد: از امام صادق (عليه السلام ) شنيدم كه اين آيه را خواند:
((اِنْ نـَشـَاءْ نـُنـَزِّلْ عـَلَيـْهـِمْ مـِنَ السَّمـاءِ آيـَةً فـَظـَلَّتْ اَعـْنـاقـُهـُمْ لَهـا خـاضـِعـِيـنَ )).
((اگـر مـا اراده كـنـيـم (مـى تـوانـيـم ) از آسـمـان بـراى آنـان نـشـانـه اى نازل مى كنيم كه گردنهايشان در برابر آن خاضع گردد)).
سپس فرمود:((به زودى خداوند اين نشانه را براى آنان مى فرستد)).
عرض كردم : براى چه كسى مى فرستد؟.
فرمود:((براى بنى اُمَيّه و پيروان آنان )).
گفتم : آن نشانه چيست ؟
فرمود:((توقّف خورشيد از آغاز ظهر تا وقت عصر. و ديده شدن سينه و صورت مردى در قـرص خـورشـيـد كه حسب و نسبش معلوم باشد و اينها در زمان سفيانى رخ مى دهد و در اين هنگام ، سفيانى و پيروانش  نابود مى شوند)).
8 ـ ((سعيد بن جُبَير)) (مفسّر عاليقدر شيعه ) مى گويد: در آن سالى كه حضرت مهدى ( عـليـه السـلام ) در آن قـيـام مى كند، 24 روز باران مى آيد و آثار و بركات باران در آن سال آشكار مى گردد.
9 ـ ((ثـعـلبـه اَزُدى )) مـى گـويـد: امـام بـاقـر (عـليـه السـلام ) فـرمـود:((دو نـشـانـه ، قبل از ظهور قائم (عليه السلام ) پديد مى آيد:
1 ـ گرفتن خورشيد در نيمه ماه رمضان .
2 ـ گرفتن ماه در آخر همان ماه )).
عرض كردم : كسوف خورشيد در آخر ماه رمضان و خسوف ماه در نيمه ماه مى باشد؟
فـرمـود:((مـن به آنچه مى گويم آگاهتر هستم و اين دو حادثه ، نشانه اى است كه از زمان هبوط آدم (عليه السلام ) تا حال اتفاق نيفتاده است )).
10 ـ ((مـحـمـّد بـن مـسلم )) مى گويد: از امام صادق (عليه السلام ) شنيدم فرمود:((پيش از ظهور قائم (عليه السلام ) از سوى خدا، بلا و آزمايش به وجود مى آيد)).
عرض كردم : فدايت شوم ! آن بلا چيست ؟ اين آيه را خواند:
((وَلَنـَبْلُوَنَّكُمْ بِشَى ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الاَْمْوالِ وَالاَْنْفُسِ وَالثَّمَراتِ ... )).
:((قـطـعـا هـمه شما را با چيزى از ترس ، گرسنگى ، زيان مالى و جانى و كمبود ميوه ها آزمايش مى كنيم )).
سـپـس (مـعـنـاى آيـه را تـوضـيـح داد و) فـرمود: ترس از شاهان بنى فلان (بنى عباس ) گـرسنگى از گرانى قيمتها و كمبود اموال ، از كساد و ركود تجارت و بهره اندك از آن و كاهش ميوه ها و محصول به خاطر خشگى زمين و كمى بركت ميوه ها.
سپس دنبال آيه فوق را خواند:((وَبَشّرِ الصّابِرينَ)) ؛ ((و به صابران مژده بده )) مژده از اينكه در آن هنگام ، حضرت قائم (عليه السلام ) به زودى خروج كند.
11 ـ ((مـنـذر جـوزى )) مـى گـويـد: از امـام صـادق (عليه السلام ) شنيدم فرمود:((مردم در آسـتـانـه قـيام حضرت قائم (عليه السلام ) از گناه دست مى كشند به خاطر آتشى كه در آسـمـان آشـكـار شـود، و سـرخى اى كه سراسر صفحه آسمان را فرا گيرد و فرو رفتن زمـيـن در بـغـداد و در بصره و خونريزى و خرابى خانه ها در بصره و نابودى مردم آن و ترس  همگانى بر عراق كه مردمش را پريشان و نگران كند)).
سایت جامع سربازان اسلام

کلمات کليدي : حضرت مهدي،امام مهدي،امام زمان،روايات علائم ظهور،علائم ظهور،احاديث علائم ظهور،احاديث مهدوي،روايات مهدوي،احاديث امام مهدي،روايات امام زمان،سيد خراساني کيست؟،سيد خراساني کيست،سيد يماني کيست؟،سيد يماني کيست،ظهور نزديک است